Sep 15, 2018 by yperion_graphic_if62ts5y

Μια δυνατή μπαλιά με την ραχιαία επιφάνεια του άκρου ποδός μπορεί να επιταχύνει  την μπάλα πάνω από τα 120 χιλιόμετρα την ώρα.

Η εμβιομηχανική ανάλυση του λακτίσματος της μπάλας από τον Gainor et al. (6) έδειξε ότι η συνήθης κλωτσιά στην μπάλα προκαλεί μια ροπή ραιβότητας στο γόνατο στο εγγύς τμήμα της κνήμης μεγαλύτερη από 200 Newton-meter (N-m) την ώρα που το πόδι πλησιάζει και χτυπά την μπάλα. Στην συνέχεια ακολουθεί μία εξίσου ροπή προς βλαισότητα στην κνήμη στην κίνησή της αμέσως μετα το λάκτισμα. Υπάρχουν ακόμη μεγαλύτερα φορτία στρέψης στην έκταση στην περιοχή της κνήμης κατά την διάρκεια αμέσως πριν, στο λάκτισμα (280Ν-m) και αμέσως μετα το σουτ (230 N-m).Σε συνδυασμό με τις μεγάλες δυνάμεις στον μηρό και στο κοιλιακό τοίχωμα στην διάρκεια ενός λακτίσματος το γόνατο του ποδοσφαιριστή πρέπει να αντέξει μεγάλες δυνάμεις διάτμησης και στροφής. Αυτό από μόνο του μπορεί να εξηγήσει την συχνότητα των τραυματισμών στο γόνατο στην διάρκεια λακτισμάτων.

Η μέγιστη κινητική ενέργεια που μπορεί να παραχθεί από κλωτσιά ποδοσφαιριστή έχει υπολογιστεί στα 200Ν-m.Αυτή η δύναμη είναι αρκετή για να σπάσει ένα μηριαίο οστό. Επειδή όμως μόνο το 15% της ενέργειας αυτής μεταφέρεται στην μπάλα η υπόλοιπη πρέπει να απορροφηθεί από το σκέλος που κλωτσά . Η πλειονότητα αυτής της ενέργειας διανέμεται στους οπίσθιους μηριαίους όπως αυτοί ενεργούν επιβραδυντικά για να σταματήσουν το σκέλος μετα την κλωτσιά. Για τον λόγο αυτό το σκέλος είναι ευάλωτο για τραυματισμό στην φάση αμέσως μετα από ένα σουτ.

Οποιοδήποτε ατυχηματική επαφή με το έδαφος ή το πόδι ενός αμυντικού προκαλεί επιπρόσθετα φορτία στην πρόσκρουση σε ένα σκέλος που ήδη  λειτουργεί στα όρια της αντοχής του .Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε κάταγμα ή πιο συχνά σε συνδεσμική ρήξη

Γενικότερα παρόλες τις διαφωνίες τους οι ερευνητές συμφωνούν στα παρακάτω:

  • Η συχνότητα και η σοβαρότητα των τραυμάτων αυξάνουν με την ηλικία , το επίπεδο του παιχνιδιού και την συχνότητα συμμετοχής

 

  • Η συχνότητα τραυματισμών διαφέρει ευρέως στις δημοσιευμένες εργασίες από 2- 40 ανά 1000 ώρες έκθεσης στο παιχνίδι με μέσο όρο τους 12 τραυματισμούς ανά 1000 ώρες παιχνιδιού.

 

  • Η συχνότητα τραυματισμών στο παιχνίδι είναι μεγαλύτερη αυτής των προπονήσεων

 

  • Τραυματισμοί σε νέους παίκτες και ιδιαίτερα αυτούς κάτω των 12 ετών τυπικά δεν καταλήγουν σε σημαντική απώλεια συμμετοχής στο σπορ

 

  • Για λόγους που δεν έχουν ακόμη διαλευκανθεί τα κορίτσια φαίνεται να τραυματίζονται συχνότερα από τα αγόρια σε νεαρές ηλικίες .Η διαφορά αυτή τυπικά εξαφανίζεται μετά την εφηβεία εκτός από την διπλάσια σχεδόν συχνότητα τραυματισμού στα γόνατα των γυναικών έναντι του ανδρικού φύλου της ίδιας ηλικίας και ίδιων δεξιοτήτων

 

  • Οι μέσοι και οι μέσοι προωθημένοι έχουν τα υψηλότερα ποσοστά τραυματισμών ενώ οι τερματοφύλακες τα υψηλότερα ποσοστά τραυματισμών άνω άκρων.

 

  • Οι τραυματισμοί στα κάτω άκρα κυμαίνονται στο 50-66% του συνόλου.

 

  • Εκχυμώσεις, διαστρέμματα (ιδιαίτερα της ποδοκνημικής άρθρωσης ) και μυϊκές θλάσεις καλύπτουν το 75% περίπου των τραυμάτων μαλακών μορίων .

 

  • Σοβαρά ,με μόνιμες υπολειπόμενες βλάβες, τραύματα είναι σπάνια λιγότερο από 0.1% των τραυμάτων σε όλες τις κατηγορίες.
  • Οι τραυματισμοί στα γόνατα συνήθως καταλήγουν σε μεγάλη χρονικά αποχή από την ενεργό δράση
  • Οι τραυματισμοί στα άνω άκρα υπολογίζονται μεταξύ 5-15% του συνόλου των τραυματισμών στο ποδόσφαιρο και είναι πλέον συχνά στους τερματοφύλακες. Τα κατάγματα των φαλάγγων είναι τα πιο κοινά και συνήθως αφορούν το επικρατές άκρο. Για τους τερματοφύλακες τα τραύματα των δακτύλων τυπικά συμβαίνουν με τον δραγμό της μπάλας με τις κορυφές των δακτύλων με κατάγματα στη μέση και στην ονυχοφόρο φάλαγγα ή τις φαλαγγοφαλαγγικές αρθρώσεις Η χρήση των ενισχυμένων με γέμιση γαντιών ελάχιστα έχει μειώσει τον αριθμό των τραυμάτων των άκρων χειρών στους τερματοφύλακες.
  • Κατάγματα αντιβραχίου ,πηχεοκαρπικής και διαστρέμματα στις αρθρώσεις των πηχεοκαρπικών συμβαίνουν επίσης σε τερματοφύλακες κατά την διάρκεια των αποκρούσεων.
  • Τα κατάγματα του σκαφοειδούς είναι μια ειδική κατηγορία καταγμάτων λόγω της μεγάλης συχνότητας μη πώρωσης αυτών.
  • Εξαρθρήματα της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης στην περιοχή του ώμου συμβαίνουν συχνά το γήπεδο είτε από πτώση των παικτών επί του ώμου τους είτε επί τεντωμένου άνω άκρου
  • Η εκ γενετής Σπονδυλολίσθηση είναι γνωστή αιτία οσφυαλγίας σε νεαρούς ποδοσφαιριστές και συχνά επιδεινώνεται στις σκληρές ή τεχνητές επιφάνειες γηπέδων. Σπονδυλολίσθηση ή κατάγματα των σπονδυλοσπονδυλικών αρθρώσεων μπορούν να συμβούν σε επαναλαμβανόμενες υπερεκτάσεις της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης του τερματοφύλακα όταν πέφτει ηρωικά να σώσει το τέρμα του .
  • Στο NCAA Injury Surveillance System ,η ποδοκνημική είναι το πιο συχνά και σταθερά τραυματιζόμενο σημείο στο σώμα του ποδοσφαιριστή με το σκέλος πάνω από το γόνατο  και το γόνατο στην δεύτερη και τρίτη θέση
Tags:

Post a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *