Sep 07, 2018 by yperion_graphic_if62ts5y

H λειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Η έννοια του συμπτώματος.

Ο ανθρώπινος οργανισμός είναι δομημένος σαν μια πολύπλοκη μηχανή. Είναι ικανός να λειτουργεί και να προσαρμόζεται στις συνθήκες του περιβάλλοντος με στόχο την επιβίωση και την ευημερία.

Αυτό που τον ξεχωρίζει στο ζωικό βασίλειο είναι η ανάπτυξη του νευρικού του συστήματος στον βαθμό που αντί να προσαρμόζεται στις συνθήκες του περιβάλλοντος να προσαρμόζει το περιβάλλον στις ανάγκες του.

Το νευρικό σύστημα του ανθρώπου αποτελείται από δυο κύρια μέρη: εκούσιο (υπακούει στην θέλησή μας) και αυτόνομο (δρα αυτόματα). Αυτά τα δύο υποσυστήματα συμπληρώνουν το ένα το άλλο  και ελέγχουν το σύνολο των λειτουργιών μας ως οργανισμού ασταμάτητα στην διάρκεια της ζωής μας.

Υπάρχει μια διαρκής, αδιάκοπη ροή πληροφορίας από και προς τον εγκέφαλο σε κάθε ζωντανό μας κύτταρο, ένα συνεχές monitoring εκατοντάδων παραμέτρων που γίνονται αυτόματα κάθε δευτερόλεπτο χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε αλλά χωρίς το οποίο δεν θα επιβιώναμε.

H δράση , κυρίως ,του αυτόνομου νευρικού συστήματος που διαθέτουμε είναι να εντοπίζει διαταραχές και βλαβερά  ερεθίσματα που απειλούν την σωστή λειτουργία   του οργανισμού και να τα εξουδετερώνει.

Αναλόγως το είδος αλλά και την ποσότητα του ερεθίσματος που το νευρικό σύστημα δέχεται  αντιδρά αυτόματα προς αποκατάσταση της ομαλότητας. Έτσι διορθώνονται οι καθημερινές μας φθορές.  Αυτό συνήθως γίνεται χωρίς εμείς να το αντιλαμβανόμαστε πολλές φορές στην διάρκεια της ημέρας.

Υπάρχουν όμως καταστάσεις στις οποίες οι ρυθμιστικοί μας μηχανισμοί αδυνατούν να ανταπεξέλθουν. Τότε εμφανίζεται αυτό που καλούμε σύμπτωμα. Το σύμπτωμα είναι μια ‘ειδοποίηση’ του σώματος με τον ίδιο τρόπο που ένα ‘λαμπάκι’ στο καντράν του αυτοκινήτου μας ανάβει σε  βλάβη. Είναι ο τρόπος με τον οποίο το σώμα μας ζητά την προσοχή μας  και μας κινητοποιεί στο να προστατευτούμε και να ζητήσουμε βοήθεια.

Συνήθως τα συμπτώματα που εμφανίζει ο οργανισμός μας είναι ανάλογα της βλάβης. Όταν πχ χτυπάμε το χέρι μας σε τοίχο ο πόνος που νιώθουμε είναι ανάλογος της δύναμης που δέχτηκε το χέρι μας στην πρόσκρουση. Όταν εισπνεύσουμε κάτι ερεθιστικό τότε ο βήχας και η λοιπή συμπτωματολογία θα είναι ανάλογη της ποσότητας αυτού που εισπνεύσαμε και της τοξικότητάς του.

Όταν εκδηλωθεί το σύμπτωμα και εμείς το αντιληφθούμε και δράσουμε κατάλληλα  τότε όλα συνήθως πάνε καλά. Ο οργανισμός δέχεται την βοήθεια που ζητά(πχ επίσκεψη σε ιατρό), υιοθετούμε συμπεριφορά προστασίας ( πχ αποφυγή ερεθισμάτων που μας ενοχλούν, αναζήτηση ζέστης όταν τρέμουμε κλπ) και η βλάβη επισκευάζεται. Σε αντίθετη περίπτωση τα συμπτώματα αυξάνουν σε ένταση , συχνότητα και ποικιλία υποδηλώνοντας εξέλιξη της βλάβης .

Tags:

Post a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *